Strop Teriva – co ile stosować żebro rozdzielcze?

W stropie Teriva żebro rozdzielcze stosuje się przede wszystkim zależnie od rozpiętości w świetle podpór. Do około 3,4 m zwykle nie jest wymagane. Przy rozpiętości od 4,0 do 6,0 m wykonuje się co najmniej jedno żebro, a powyżej 6,0 m – co najmniej dwa. Dokładne rozwiązanie musi wynikać z projektu konstrukcyjnego.

Co ile stosować żebro rozdzielcze w stropie Teriva?

Żebro rozdzielcze usztywnia strop gęstożebrowy, ogranicza jego nierównomierne ugięcia i pomaga rozłożyć obciążenia skupione na sąsiednie belki. Liczbę żeber dobiera się nie tylko do rozpiętości, lecz także do obciążeń i układu ścian.

Zakres między około 3,4 a 4,0 m wymaga sprawdzenia dokumentacji konkretnego systemu i projektu. Przy dwóch żebrach odległości między podporami a żebrami oraz między samymi żebrami powinny być zbliżone do jednej trzeciej rozpiętości.

Jakie parametry powinno mieć żebro rozdzielcze?

Żebro wykonuje się między rozsuniętymi pustakami, prostopadle do belek stropowych. Jego przekrój i zbrojenie powinny odpowiadać rozwiązaniu przyjętemu przez projektanta. Typowe wymagania obejmują:

• Szerokość – zwykle 70–100 mm, a w niektórych rozwiązaniach do 120 mm.
• Wysokość – równa wysokości konstrukcyjnej stropu, od jego dolnej powierzchni do górnej warstwy nadbetonu.
• Zbrojenie podłużne – dwa pręty, jeden górą i jeden dołem, najczęściej o średnicy co najmniej Ø12 mm.
• Strzemiona – zwykle Ø4,5 mm, rozmieszczone nie rzadziej niż co 300 mm, o ile projekt nie przewiduje innego rozwiązania.
• Zakotwienie – pręty należy wprowadzić w prostopadłe wieńce żelbetowe lub podciągi na długość co najmniej 0,5 m.

W dokumentacji mogą występować inne średnice prętów lub rozstaw strzemion, ponieważ parametry zależą od obciążenia i rodzaju stropu. Żebro powinno współpracować z belkami, pustakami i nadbetonem, dlatego nie można traktować go jako luźnego wypełnienia przestrzeni.

Jak wykonać żebro rozdzielcze na budowie?

Prace prowadzi się po ułożeniu belek i pustaków, przed betonowaniem całego stropu:

1. Rozsuń pustaki w wyznaczonym miejscu, tworząc przestrzeń o szerokości przewidzianej w projekcie.
2. Zadekluj czoła pustaków, aby mieszanka betonowa nie dostała się do ich wnętrza.
3. Wykonaj deskowanie od dołu i podeprzyj je, jeżeli system nie przewiduje specjalnych kształtek do formowania żebra.
4. Ułóż zbrojenie podłużne oraz strzemiona, zachowując otulinę i wymagane położenie prętów.
5. Zakotw zbrojenie w wieńcach lub podciągach, a następnie wypełnij żebro betonem razem z pozostałą częścią stropu.

Przed betonowaniem trzeba sprawdzić położenie zbrojenia, stabilność deskowania i ciągłość zakotwień. Brak podparcia deskowania od dołu może spowodować wypłynięcie betonu albo zmianę wymiarów żebra.

Kiedy standardowa liczba żeber nie wystarczy?

Standardowe zestawienie rozpiętości i liczby żeber dotyczy typowych obciążeń równomiernych. Nie zastępuje obliczeń statycznych w przypadku obciążeń skupionych, nieregularnego rzutu stropu lub zmian w układzie ścian.

Indywidualnego rozwiązania wymagają szczególnie następujące sytuacje:

• ścianka działowa ustawiona równolegle do belek stropowych,
• ciężka ścianka murowana lub obciążenie skupione w jednym pasie stropu,
• oparcie słupa, podciągu albo innego elementu konstrukcyjnego na stropie,
• nietypowy kształt stropu, duża rozpiętość lub zmienny kierunek podparcia.

Pod ścianką działową równoległą do belek zwykle wykonuje się wzmocnione żebro, na przykład przez ułożenie dwóch lub większej liczby belek kratownicowych obok siebie. W razie potrzeby projekt może przewidywać ukrytą belkę żelbetową. Takie wzmocnienie nie jest tym samym co zwykłe żebro rozdzielcze.

Przyjęcie liczby żeber bez sprawdzenia projektu może prowadzić do nadmiernych ugięć, zarysowania lub nieprawidłowej pracy stropu. Ostateczne rozmieszczenie, zbrojenie i sposób zakotwienia powinien zatwierdzić projektant konstrukcji.

Podane wartości są typowymi wytycznymi dla stropów Teriva i nie zastępują projektu konstrukcyjnego ani obliczeń statycznych dla konkretnego budynku.